Cukrzyca u psa

Psy, niestety, ale także chorują na te choroby, na które zwykle zapadają ludzie. Dodatkowo cukrzyca u psów ma podobny przebieg oraz objawy, jak cukrzyca u ludzi. Dlatego powinniśmy bacznie obserwować naszego zwierzaka, abyśmy mogli wyłapać, kiedy zacznie on cierpieć na objawy cukrzycy, takie jak częste oddawanie moczu przez czworonoga, apatia czy utrata wagi. Poniżej znajdziesz krótki poradnik na temat tego jak rozpoznać oraz leczyć cukrzycę u psa. Przeczytaj koniecznie!

Zacznijmy od tego, że cukrzyca jest przewlekłą chorobą metaboliczną, w przebiegu której występują upośledzenie przemiany węglowodanowej, tłuszczowej, białkowej oraz zaburzenia równowagi kwasowo–zasadowej spowodowanej częściowym lub całkowitym brakiem insuliny. Musisz wiedzieć, że insulina jest hormonem produkowanym przez trzustkę i odpowiedzialnym za obniżanie poziomu glukozy we krwi oraz że działa ona przeciwstawnie do innego hormonu trzustkowego tj. glukagonu, który powoduję wzrost poziomu glukozy. Następnie pod wpływem insuliny komórki organizmu pobierają glukozę, która stanowi dla nich główne źródło energii. W przypadku upośledzenia wydzielania insuliny przez trzustkę dochodzi do wzrostu poziomu glukozy we krwi i jednocześnie zahamowania jej transportu do komórek. Generalnie rzecz ujmując organizm wtedy pozbawiony jest tak bogatego źródła energii, jakim jest glukoza, mobilizuje inne rezerwy energetyczne tj. białka i tłuszcze, co prowadzi do postępującego wyniszczenia organizmu. Potem nadmiar glukozy wydalany jest z moczem w tzw. cukromoczu, natomiast we krwi pojawiają się związki powstałe z przemiany glukozy tzw. ciała ketonowe. Warto wiedzieć, że wyróżnia się trzy formy cukrzycy: insulinozależną (typu 1), insulinoniezależną (typu 2) i jatrogenną.

Jeżeli chodzi o formę insulo zależną to jest najczęściej diagnozowaną formą cukrzycy u psów. Zwykle przyczyny tego schorzenia to: uszkodzenie komórek produkujących insulinę w skutek reakcji autoimmunologicznej organizmu, zapalenie trzustki wywołane różnymi czynnikami, choroby wirusowe oraz uwarunkowania genetyczne. Rasy najbardziej podatne na to schorzenie to: keeshound, jamnik, sznaucer średni i miniaturowy, bichony, szpice, pudle miniaturowe, beagle. Psy zwykle zapadają na tą cukrzycę w wieku 4-41 lat.

Co do formy insulinoniezależnej to występuje dość rzadko i związana jest ze zmniejszeniem lub całkowitym brakiem wrażliwości na insulinę receptorów znajdujących się w komórkach organizmu, związane to jest z otyłością u zwierząt.Natomiast forma jatrogenna - rozwija się głównie u zwierząt poddawanych długotrwałej terapii lekami steroidowymi i antykoncepcyjnymi.

Podsumowując do objawów towarzyszących cukrzycy zaliczyć możemy: wzmożone pragnienie, nasilone wydalanie moczu, gwałtowna utrata masy ciała, wzmożony apetyt. Oprócz tego może pojawić się także brak apetytu, wymioty, apatia, osowiałość, zaćma cukrzycowa, stłuszczenie wątroby, infekcje układu moczowego, zapalenie trzustki (jeśli nie ono było powodem cukrzycy).