Tężyczka poporodowa u suk

Suczki to cudowne psiaki, które bardzo szybko przywiązują się do ludzi. Niestety, jeśli posiadamy suczkę to musimy zdecydować czy chcemy, aby miała ona małe pieski, czy też nie. I tutaj ryzykujemy zdrowiem naszego psa, niezależnie jaką decyzję podejmiemy. Jeśli zdecydujemy się na sterylizację to możliwe są powikłania po operacji, natomiast, jeśli będziemy chcieli, aby nasza suczka urodziła małe to możliwe jest wystąpienie tężyczki poporodowej. Co to w ogóle jest i kiedy występuje? Poniżej znajdziesz krótki artykuł dotyczący tężyczki poporodowej u suk, przeczytaj go koniecznie!

Zacznijmy od tego, że tężyczka poporodowa suk, inaczej hipokalcemia poporodowa, jest to jedno z najpoważniejszych zaburzeń okresu poporodowego u suk o dość gwałtownym przebiegu, które niepoddane leczeniu może nawet prowadzić do śmierci samicy. Zwykle jej objawy pojawiają się najczęściej między 2, a 3 tygodniem po porodzie. Generalnie rzecz ujmując jest to spowodowane faktem, że podczas laktacji dochodzi do znacznych zaburzeń w obrębie gospodarki wapniowo-fosforanowej, gdyż mleko zawiera dużo wyższe stężeni wapnia i fosforu niż krew. W trakcie intensywnej laktacji suki nie są w stanie przyjąć z pokarmem wystarczającej ilości wapnia oraz innych pierwiastków, dlatego muszą korzystać z odłożonych w swoim organizmie rezerw. Poprzez działanie hormonu produkowanego przez przytarczyce dochodzi do uwalniania wapnia odłożonego w kościach, gdzie znajduje się około 99% całej zawartości wapnia w organizmie. Przede wszystkim to właśnie zaburzenia w obrębie gospodarki wapniowej, prowadzą do powstania spontanicznych i pojawiających się w regularnych odstępach czasu zmianach w obrębie mięśni i są odpowiedzialne za powstanie objawów choroby. Warto wspomnieć o tym, że suplementacja dawki pokarmowej preparatami wapniowymi podczas ciąży może predysponować do powstanie hipokalcemii (niski poziom wapnia w organizmie), ze względu na osłabienie regulującego wpływu przytarczyc. Dlatego też zaleca się, by proporcja wapnia i fosforu w diecie ciężarnych suk wynosiła odpowiednio Ca:P pomiędzy 1:1 a 1,2:1.

Musisz także wiedzieć, że tężyczka poporodowa występuje najczęściej u suk ras małych odchowujących stosunkowo liczne mioty lub o obfitej laktacji, jednak może również pojawić się u innych ras. Zdecydowanie częściej dotyczy ona suczek rodzących pierwszy raz. Zazwyczaj od pojawienia się pierwszych objawów do pełnego rozwoju choroby upływa około 8-12 godzin. Na samym początku choroba ta przejawia się zmianą zachowania karmiącej suki, ponieważ samica staje się niespokojna, zaczyna popiskiwać, pojawia się słabość mięśni, a następnie drżenia w obrębie całego ciała. Dodatkowo może wystąpić świąd, szczególnie w okolicach pyska, a suka zaczyna zaniedbywać szczenięta.