Zespół ogona końskiego

Wbrew pozorom zespół ogona końskiego nie ma nic wspólnego z końmi, ale z… psami. Generalnie rzecz ujmując zespół ogona końskiego to zespół objawów neurologicznych, który rozwija się na skutek uszkodzenia końcowego odcinka rdzenia kręgowego nazywanego ogonem końskim. Innymi słowy jest to schorzenie przez które nasz zwierzak może bardzo cierpieć, dlatego powinniśmy nauczyć się go rozpoznawać oraz leczyć. Poniżej znajdziesz krótki poradnik na temat zespołu ogona końskiego, który koniecznie powinieneś przeczytać!

Zacznijmy od tego, że zespół ogona końskiego spowodowany jest najczęściej uciskiem przez masywną centralną przepuklinę krążka międzykręgowego kilku korzeni nerwowych w skutek stenozy (zwężenia) światła kanału kręgowego. Zazwyczaj na początku pojawia się przeczulica skóry w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, następnie łagodne problemy z podnoszeniem się czyli sytuacje kiedy pies wstaje i kładzie się bardzo powoli i niezbyt chętnie lub siada bardzo zachowawczo. Jednak z czasem daje się też zauważyć chwiejność kończyn tylnych, a zwieracz odbytu staje się rozszerzony i zwiotczały, po czym pojawiają się problemy z nietrzymaniem kału. Oprócz tego następuje również porażenie pęcherza moczowego a co za tym idzie - bezwiedne oddawanie moczu.

Generalnie rzecz ujmując główne objawy zespołu ogona końskiego to niemożność oddania moczu, objawy rozciągowe, zaburzenia czucia typu korzeniowego, niedowład wiotki kończyn dolnych, promieniujące bóle pojawiające się w tej lokalizacji, nasilane przez kaszel, kichanie oraz zmiany postawy. Dodatkowo pojawia się stopniowy zanik porażonych mięśni, zaburzenie czynności zwieraczy i impotencja (przy całkowitym uszkodzeniu ogona końskiego), zaburzenie wszystkich rodzajów czucia w okolicy krocza, na pośladkach, w części grzbietowej, promieniujące bóle pojawiające się w lokalizacji krocza, nasilane przez kaszel, kichanie oraz zmiany postawy uda, brak odruchu skokowego przy zachowanym odruchu kolanowym, przy zajęciu korzeni L4-S1 – zaburzenie czucia na grzbietowej powierzchni podudzi i wewnętrznej części stopy, przy zajęciu korzeni L4 – L 5 – niedowład krótkich mięśni stopy, długich, prostowników grzbietowych stopy i palców, zginaczy kolana i mięśnia pośladkowego wielkiego.

Warto wspomnieć o tym, że istnieje jeszcze kilka innych czynników, które wpływają na uszkodzenie końcowego odcinka rdzenia kręgowego. Przede wszystkim do zespołu ogona końskiego może dojść w wyniku urazu, np. mocnego ukłucia. Poza tym odpowiedzialne może być także zwężenie kręgosłupa lędźwiowego, które najczęściej jest spowodowane zapaleniem kości i stawów bądź wadą rozwojową, zdiagnozowaną zaraz po urodzeniu.